Tuesday, May 06, 2008

हिरा आणि कोंदण...

हे केवळ म्‍हणायलाच बरे,
की हिर्‍याला कोंदण, तोलामोलाचे, वगैरे..
हिरे, जास्‍तीत जास्‍त पैलूदार बरे,
आणि कोंदण, जरा कमी रेखीवच बरे!!

संसारात पण....

बायका कोंदण, आणि नवरे हिरे..
हिरे, पैलूदार, तेजस्‍वी, जणू तारे..
कोंदण, स्‍वत:च्‍या उरात, बिनबोभाटपणे,
दुसर्‍याचे अस्‍तित्‍त्‍व, खुपसून घेणारे...

बावळट,पारंपारिक कोंदणात, हिरा शोभतो तेजस..
हिरा गळला की, कोंदण, अर्थहीन, भकास.....

Wednesday, April 23, 2008

पावसा...

पावसा, धावशी,
वार्‍याच्या मागूनी,
पागोळी भिऊनी,
सोडते वळचणी..

मोत्यांचे शिंपण,
आभाळा मधुनी,
धारांच्या धाग्यात,
घेते मी गुंफूनी..

कडाडे बिजली,
ढगांची आरोळी,
पावसा, सांभाळी,
घरी मी एकली..

सखा ना जवळी,
घर चंद्रमौळी,
निवांत झोपली,
नाजूकशी बाळी..

सख्या रे, पावसा,
लाडक्या, राजसा,
दंगा नको असा,
येई हलकासा..

मग सुखावून,
सोनुली जागेल,
तुलाही देईल,
पापा हलकासा....

Saturday, April 19, 2008

कोण मोठा?...

मन मोहून गेलं,
जेव्‍हां बघितलं,
मधुर, सुगंधी,
गुलाबी कमल,
गोल, हिरव्‍या पानांची,
भोवती मखमल,
अन्‌ तळाशी मात्र..
हीन चिखल, दलदल....

गुलाबाचंही असंच..
मस्‍त, सुगंधी,
फुलांत श्रेष्‍ठ,मोठा,
अन्‌, पानांआड दडलेला,
अहंकाराचा काटा..

कोण महत्‍वाचा?
कोण मोठा?
कमल आणि गुलाब?
की, चिखल आणि काटा?....

पाऊस...

वार्‍याचा धिंगाणा,
पाऊस हमामा,
सांवळ्‍या ढगांशी,
बिजलीचा झिम्‍मा..

झरते पागोळ,
उखणली माती,
गारांची रांगोळी,
तुळशीभोवती..

विखरली फुले,
पारिजाताखाली,
देठांची ग लाली,
मातीत सांडली..

नदीला येतसे,
पूर अनावर,
सागरभेटीचं
डोळ्‍यांत सपान..

वारा हा भरारा,
उडे सैरावैरा,
पाचोळा गोलात,
फिरे गरागरा..

प्रवाहा संगती,
कागदाच्‍या बोटी,
घेऊन लेकींना,
निघाल्‍या माहेरा....

Friday, April 18, 2008

चंद्र...

रोजच येतसे,
चंद्र अलवार,
उधळीत सारे,
चांदण वैभव..

तसाच झरतो,
चांदण्‍याचा सडा,
प्राजक्‍ताच्‍या गंधें,
भारीत विभव..

आडून डोकावे,
जादुई नजर,
सावळ्‍या ढगाला,
चंदेरी किनार..

पानांची सतार,
कोवळा थरार,
मोहक,मंथर,
सुगंध लहर..

साजिरा,सुंदर,
आठवांचा पक्षी,
घेतसे भरारी,
पर्णराजीतून..

आळवितो धुन,
मंजुळ,मधुर,
कान्‍हयाची हाक,
जणू वंशीतून....

Thursday, April 17, 2008

प्रवाहो...

आयुष्‍या कडून,
मृत्‍यूच्‍या दिशेने,
जनांचा प्रवाहो,
चाललासे..

जड,सुखी,दु:खी,
शरीराचे ओझे,
पाठीवरी येथे,
प्रत्‍येकाच्‍या..

श्रांत,क्‍लांत पदीं,
चालतात वाट,
आयुष्‍याचा मोह,
सुटेचि ना..

खरे तेज शांती,
मृत्‍यूचिया पार,
चिरंतन सत्‍य,
कळेचि ना..

उत्‍कंठा तेजाची,
जिवाच्‍या मुक्‍तीची,
आस चिरंतन,
मिटेचि ना..

पायांखाली वाट,
खाचा-खळग्‍यांची,
किती,किती चालू?
सरेचि ना....

Monday, March 24, 2008

निखारा...

निखारा विझत चाललेला,
भसाभसा धूर सोडतेला,
छातीत भरून जीव घुसमटला;
मी फुंकणीने सगळा धूर त्‍याच्‍यावरच फुंकला,
तर परत निखारा चेतला;
त्‍यातून मग नाजूकशी ज्‍वाला निघाली,
अन्‌ तिच्‍यावर भाताची तपेली शिजली.
तवा लालेलाल तापला..
बोटांना चटका बसला,
पण भाकरीही भाजल्‍या..
मीही अशीच जन्‍माला आले, जळता निखारा..
आईने शिक्षणाचे स्‍फुल्‍लिंग चेतवले.
वाढतेलं वय, पदरात निखारा..
बापाने उजवून टाकले..
या चुलीतून त्‍या चुलीत घातला निखारा..
दोन वर्सात दोन निखारे घातले जन्‍माला..
सासूने नोकरीला अटकाव केला,
परत चेतला निखारा..
भाजीचा व्‍यवसाय सुरू केला;
माझा स्‍वाभिमान नवर्‍याच्‍या डोळ्‍यात खुपला,
त्‍याच्‍या आळशीपणाने नोकरीवर घाला आला;
हळूहळू जवळ केले बाटलीला..
परत घुसमट, परत फुंकणी,
परत निखारा चेतला;
एक वेळा, दोन वेळा, चार वेळा,
मी फोडून टाकले बाटलीला..
परत घुसमट, परत फुंकणी,
गोळा केल्‍या बाराजणी,
घेऊन झारे आणि झाडणी,
दारुड्‍या नवर्‍यांची केली फोडणी..
आता कंबर कसली आहे,
आता मागे हटणार नाही,
गावात एकही गुत्ता,
आता शिल्‍लक ठेवणार नाही;
चेतलेला निखारा,
आता जाळल्‍याशिवाय राहणार नाही......

Monday, March 10, 2008

धन्‍यवाद...

९ मार्च २००८ च्‍या लोकसत्ता, रविवार वृत्तांत 'मर्‍हाटी नेट-भेट' मध्‍ये,
निवडक वाचनीय blog म्‍हणून उल्‍लेखण्‍यात आल्‍याबद्‍दल धन्‍यवाद..
..सुषमा करंदीकर